Het flubbertje

featured image flubbertje versie2404.nl carin van leeuwarden

Het neurotisch-weegschaal-syndroom. Zou het bestaan? Je weet wel. Je gaat ’s ochtends op de weegschaal staan en je slechte ochtendhumeur verandert in een vrolijke fanfare als je lichter bent dan verwacht (en dat na een zak pepernoten). ’s Avonds toch nog even checken voor de zekerheid en je blijkt 300 gram zwaarder. Je spreekt jezelf vermanend toe niet gelijk in paniek te raken want het is avond en je hebt je de hele dag aan het Sonja Bakker doctrine gehouden. Gerustgesteld val je in een slaap waarin Sonja’s eierkoeken langzaam verdrinken in de eiwitdrankjes van Dr. Frank, gadegeslagen door een menigte van pepernoten.

Je schrikt ’s ochtends wakker en snakt naar een moorkop maar eerst natuurlijk op die weegschaal. Horror!! Paniek!! Wanhoop!! Tweehonderd gram zwaarder!! Geen fanfare maar een begrafenisstoet. Tweehonderd gram!! Dat is het begin van een nieuwe onderkin, een extra kuiltje op de bips, een rits die niet meer soepel dicht gaat. Toch maar checken. Nee! Het is nu driehonderd gram!!! Toch!! Hup er weer op. Gelukkig, het is toch maar tweehonderd gram. Is de batterij misschien leeg? NEE, DE BATTERIJ DOET HET NOG!! Tweehonderd gram vet! Stomme Sonja Bakker! Stomme weegschaal! Stomme eierkoeken. En het regent ook nog. Je weet het zeker. Je wordt nooit meer gelukkig en zal eindigen als dikke vette lompe blob. Blob. Blob.

BLOB!

En daarom deed ik mijn weegschaal een paar weken geleden de deur uit en kocht ik een mooie grote spiegel. Geen stress meer op die weegschaal. Ik keek in de spiegel en zag dat het goed was. Ik keek ’s avonds nog eens in de spiegel en zag dat het nog steeds goed was. Tot ik op een dag voor het Heilige Vierkant zat en iets voelde. Iets nieuws. Een flubbertje. Een randje. Ik rende naar de spiegel. Spiegeltje-Spiegeltje-Aan-de-Wand…….. Niets te zien en gerustgesteld liet ik mij weer in slaap sussen door Het Heilige Vierkant maar ik voelde weer dat flubbertje! Een flubbertje net boven de rand van mijn spijkerbroek maat 36! Waar is de weegschaal!!!!! Maar die had ik dus niet meer. Paniek!! Stress!! Frustratie!! De spiegel deed er het zwijgen toe. Ik zag het niet maar ik voelde het wel. “Je bent gewoon lekker” zei De Echtgenoot die van curvy houdt waarna alle alarmbellen afgingen!!

HELP!

Niets neurotisch is mij vreemd dus er staat er weer een. Een weegschaal, naast de spiegel. Een ouderwetse weegschaal. Zo een die eigenlijk niets kan. Die geen BMI berekent, geen vochtbalans, geen spiermassa en die ook niet tot op de gram nauwkeurig is. Gewoon een weegschaal waar ik ’s ochtends op sta en die al wekenlang hetzelfde gewicht aangeeft en ’s avonds een streepje opschuift. Wat een verademing. Het flubbertje zit er nog en dat mag blijven.

liefs van caat carin van leeuwarden versie 2404