Thermodynamica

thermodynamica afvallen mari-helin-tuominen-38313-unsplash versie2404.nl carin van leeeuwarden

Eind 2010 was ik dus 20 kilo afgevallen en klaar om weer normaal te gaan eten. Dat deed ik vervolgens vol overgave en opende daarmee gelijk de deur voor het jojo-effect. Afvallen en Aankomen maar dan wel op zo’n manier dat ik zwaarder werd dan voorheen. Afvallen bleek een kunstje. Stabiliseren een sprookje en aankomen was de ultieme nachtmerrie waarmee ik genadeloos teruggezet werd op de weegschaal.

Wat was er fout gegaan? Ik probeerde het langzaam op me in te laten werken. Ik-was-weer-normaal-gaan-eten en dus werd ik zwaarder dan voorheen. Ik probeerde het sneller tot me door te laten dringen. Ik was weer normaal gaan eten en dus werd ik zwaarder dan voorheen. Ik probeerde het helemaal niet tot me door te laten dringen en werd vanzelf zwaarder dan voorheen. Ergens in mijn achterhoofd, diep verscholen onder de nieuwe kilo’s Hoorde ik Dennis Overbye fluisteren: normaal eten? Je bent weer normaal gaan eten? En je snapt niet waarom je zo snel weer aankomt? En hij stikte bijna van het lachen onder al die lachwekkende nieuwe kilo’s terwijl hij de hoofdwetten van de thermodymatica nog eens aan me probeerde uit te leggen. Ja, ik was weer normaal gaan eten. En??

Natuurlijk geloofde ik niets van wat Dennis Overbye me probeerde duidelijk te maken Ik vergat voor het gemak, of wat dan ook, dat ik nooit normaal had gegeten! Als ik dat nl. wel had gedaan dan was ik nooit overgewichtig geworden, dan was ik niet obees geweest en had ik ook geen adipositas gehad. Dan keek de huisarts me niet zo afkeurend aan als ik zijn spreekkamer inschommelde. Als ik wist hoe normaal eten moest dan
hingen er geen XXL-shirtjes in mijn kledingkast, dan had ik spijkerbroeken met een gulp en niet met elastan, dan droeg ik geen tunieken maar beeldige blouses. Als. Als. Als.

Het was ook niet normaal hoor, hoe ik at, hoewel ik daar natuurlijk destijds een heel andere mening over had. Cracottes met witte chocoladepasta. Een Kitkat, een Mars en een Bounty op mijn bureau voor-het-geval-dat. Een portie frites in het personeelsrestaurant en een zak Maltesers om de middag door te komen. Een zak drop voor in de bus naar huis. Wel gezond avondeten maar dan die overheerlijke Magnums als toetje en voor de buis dan nog een hapje hier en een hapje daar.

Het was echter wel heel normaal dat ik begon (met afvallen) met een BMI van 34 en eindigde (toen ik te maken kreeg met de vermaledijde jojo) met een BMI van 35. Hoe leer je dan eigenlijk normaal eten? Nou, niet van Sonja Bakker. Niet van Dr. Frank. Niet van Rens Kroes. Niet door voeding op een ‘verboten’ lijst te zetten of juist wel door voeding op een ‘verboten’ lijst te zetten zoals: Geen brood. Geen Gluten. Geen Pasta. Geen Koolhydraten. Geen Calorieën. Geen Honger. Wel Honger. Drie kilo per week is beter dan 500 gram per week. Bouw een uurtje in dat je wel alles mag eten wat je wil. Nee, doe dat niet want dan gaat het fout!!! Drink veel sherry. Drink alleen maar thee. Groene thee en geen zwarte thee. Nee, alleen maar witte thee. IJsthee! Veel koffie. Nee laat de koffie staan. Eet bessen uit Tibet!

En als je afgevallen bent. Dan ga je dus gewoon weer normaal eten.

Eh…….juist. Voor die extra kilo’s rente moet je dan wel weer opnieuw beginnen met het chiazaad, de driedubbel gestoomde broccoli of de zeven eieren per week. En de witte thee, de boerenkool, de glutenvrije crackers, de optimel vla etc. moet je laten staan, nee mag je wel eten, niet, wel, niet, wel. Je moet bewegen, nee hoeft niet, welles, nietes, welles!!

Je kan echt beter leren om normaal te eten en daarbij meer gaan bewegen. Dan gaat het afvallen wel stukken langzamer maar 100% dat het er niet meer aankomt. Het is nl. echt allemaal thermodynamica en dat is dan iets moeilijker te verteren, maar je wordt er in ieder geval niet obees van (en het jojo-effect is ook verleden tijd).

liefs van caat carin van leeuwarden versie 2404