chemische lobotomie

featured image chemische lobotomie vlad-tchompalov-446914-unsplash versie2404.nl carin van leeuwarden

Pas nadat ik vijf dagen achtereen uren naar Storage Wars, Storage Wars Texas, Storage Wars New York, Auction Hunters en Storage Hunters UK had gekeken, naar mannen die naaktslakken aten om vervolgens in huilen uit te barsten in Alone, midden in de Albert Heijn het gevoel moest onderdrukken om iemand omver te rijden met mijn boodschappenwagen terwijl ik ondertussen ook dat irritante kind met z’n even irritante oma zou pletten tussen de broccoli en bloemkool. Pas toen kwam ik erachter dat ik een chemische lobotomie had ondergaan.

Een chemische lobotomie want Seroquel en Lithium werken samen beter dan welke bezweringsceremonie op Haïti dan ook. Technisch gezien sliep ik met Seroquel uitstekend. Ik ging in bed liggen en ik was weg, plots was ik daar weer en bleek het ochtend. Een soort aan en uit knop als het ware. Maar lekker geslapen? Nou nee. Ik sleepte me vervolgens de dag door, ging voor de tv zitten en daar bleef ik zitten om te kijken naar opwindende programma’s als Storage Wars.

De combinatie Seroquel met Lithium bleek ook perfect te werken voor mijn nieuwe status als zombie. Ik werd nl. zo rustig dat ik mensen liet uitpraten (uniek!) maar vergat dan vervolgens wel te antwoorden. Lezen werd echt een bijzondere ervaring met zinnen die ik drie keer moest lezen turend door een dichte mist want die hing plots boven alles wat ik wilde lezen. De nieuwe Hakan Nesser heeft me een maand lezen gekost en waar het boek nou over ging? Of dat aan Hakan of aan mij ligt, wie zal het zeggen.

En niet te vergeten die hoofdpijn. Die kwam geleidelijk opzetten en bleef toen irritant de hele dag aanwezig. Behalve Storage Wars kon verder niets me meer schelen/boeien/interesseren. Brieven van de Belastingdienst? Who Cares. Het wekte echter wel mijn irritatie op dat er post werd bezorgd en zeker als dat post was van de Belastingdienst want Who Cares.

Maar ik kwam er pas echt achter dat ik een chemische lobotomie had ondergaan toen ik ook naar de herhalingen van Storage Wars wilde kijken om maar op die bank te kunnen blijven zitten. Ik zat daar zo lekker voordat ik mezelf weer ging uitzetten met Seroquel en ben toen radicaal gestopt. En dat is niet goed (zegt men) maar vier dagen later sliep ik weer normaal slecht. Stond vijf uur ’s ochtends op, nam een douche, zette thee en pakte het nieuwe boek van Stephen King. En voelde me fantastisch!

Helaas bracht de post ook een dwangbevel van de Belastingdienst maar dat is weer een ander verhaal. Exit Seroquel. Exit Lithium.

Dan maar gek!

liefs van caat carin van leeuwarden versie 2404